Përpjekja e qeverisë për të përqendruar vëmendjen e takimit Micotakis - Erdogan në "axhendën pozitive" të marrëveshjeve ekonomike dhe marrëveshjeve të tjera, pra në tregtinë e grupeve të biznesit mes dy shteteve, nuk mund ta fshehë faktin se në praktikë mbahen pretendimet e papranueshme të shtetit turk, duke hedhur poshtë doktrinën e "ujërave të qeta".
Problemet kritike në marrëdhëniet greko - turke (casus belli, "atdheu blu", zonat gri, "minoriteti turk" në Trakinë Perëndimore) në dëm të sovranitetit dhe të drejtave sovrane të vendit, jo vetëm që mbeten, por po bëhen edhe më të mprehta.
Vetëkënaqësia që po tentohet të kultivohet është e rrezikshme, ndërsa e ashtuquajtura "hartë rrugore" nuk ka të bëjë me zhvillimin e miqësisë midis dy popujve, por me forcimin e Krahut Juglindor të NATO-s në një periudhë ku antagonizmat imperialistë po intensifikohen dhe "marrëveshjet" po promovohen në dëm të popujve, të cilat qeveria greke i mbështet në çdo mënyrë. Për më tepër, është karakteristike që, Micotaki i referohet bashkëpunimit me Turqinë për "rindërtimin" e Sirisë, kur Turqia ka rolin e një fuqie pushtuese në Siri.
Në kontekstin e këtyre "marrëveshjeve", me vulën e SHBA dhe BE, pretendimi i qeverisë se kërkon "marrëdhënie të pandërmjetësuara" me qeverinë turke është një hipokrizi. Përkundrazi, po shtrohet terreni për bashkë-shfrytëzim në detin Egje dhe Mesdheun Lindor, në dobi të grupeve energjisë dhe grupeve të tjera të biznesit.
Së fundmi, është provokuese që z. Micotakis të gëzohet për bashkëpunimin midis Greqisë dhe Turqisë për imigracionin, vetëm pak ditë pas aktit kriminal kundër refugjatëve dhe emigrantëve në ishullin Hios, kur ky krim është pikërisht rezultat i këtij "bashkëpunimi", bazuar në politikën e BE-së.
ATHINË 11/02/2026 ZYRA E SHTYPIT E KQ TË PARTISË KOMUNISTE TË GREQISË