Özel sektör çalışanlarının örgütü olan Genel İşçi Konfederasyonu (GSEE)’nin kongresi 16–19 Nisan tarihlerinde gerçekleştirildi ve Tüm İşçilerin Mücadele Cephesi (PAME) güçleri önemli ölçüde güçlenerek çıktı.
Konfederasyonun yeni yönetimi için yapılan seçimlerde, PAME’li sendikacıların ve diğer öncü mücadeleci işçilerin oluşturduğu DASK (DAS) listesi büyük bir artış kaydetti—tüm diğer gruplara kıyasla en büyük artış bu oldu. DAS, %26,57 oy oranına ulaştı (+%3,60 artış), yönetimde 12 sandalye kazandı (önceden 11) ve GSEE’de yeniden ikinci güç oldu.
Bu sonuç, DAS’ın son on yıllardaki en yüksek oranı olup, işçi mücadelelerinde hangi gücün ön safta yer aldığını somut biçimde ortaya koymaktadır. Oy, oran ve temsil bakımından yaşanan bu yükseliş, işçi sendikal hareketinin yeniden toparlanması yönünde atılan önemli adımları teyit etmektedir.
GSEE yönetiminde olumsuz güç dengesi sürmesine rağmen—ki bu durum büyük ölçüde usulsüzlüklerin ürünü olarak değerlendirilmektedir—DAS’ın yükselişi, işyerlerinde mücadele eden binlerce genç ve öncü sendikacının çabalarının devamıdır. Yüzlerce sendika, “kötünün iyisi” anlayışına, kaderciliğe ve temsilcilik beklentisine boyun eğmemekte; işçi sınıfının çıkarları için örgütlenme ve mücadeleyi büyütmektedir. Aynı zamanda sosyal uzlaşma ve sınıf işbirliği anlayışına karşı durarak, güç dengelerini değiştirme ve egemen politikalara karşı itiraz akımını güçlendirme çabasında ön safta yer almaktadırlar.
DAS güçlerindeki bu umut verici yükseliş, ülkenin en büyük işçi merkezlerinde elde edilen olumlu sonuçların devamıdır: Atina, Selanik, Pire, Patra, Larisa, Yanya, Evia ve Livadeia gibi şehirlerde ve büyük işçi federasyonlarında da benzer gelişmeler yaşanmıştır.
Mücadele artık daha güçlü bir konumdan devam etmektedir. Tüm güçler 1 Mayıs grevinin başarısı için seferber edilmekte; ülkenin dört bir yanında sokakların grevci işçilerle dolması hedeflenmektedir. Örgütlenmenin, mücadeleci yükselişin ve direnişin umut veren mesajı her işçiye ve her işyerine ulaştırılmak istenmektedir. Bu doğrultuda, PAME’nin düzenlediği ve 720 sendikanın, 2.000 sendikacının katıldığı—ülkede şimdiye kadar gerçekleştirilen en büyük toplantı olan—ulusal çaplı konferans da bu sürecin önemli bir göstergesidir.