Hükümetin, Kiryakos Miçotakis – Recep Tayyip Erdoğan görüşmesinin odağını ekonomik ve diğer anlaşmaların “olumlu gündemine”, yani iki ülkenin iş çevrelerinin işlerine çekme çabası; pratikte Türk devletinin kabul edilemez taleplerinin sürdüğünü gizleyemez ve “sakin sular” doktrinini boşa çıkarır.
Ülkenin egemenlik ve egemen hakları pahasına, Yunan-Türk ilişkilerinde kriz yaratan sorunlar ( casus belli, “mavi vatan”, Ege sorunu, Batı Trakya’daki “Türk azınlık” söylemleri) devam etmekte olup çözülmeden büyümektedir.
Gevşeme ve rahatlama havası yaratma girişimi tehlikelidir. Sözde “yol haritası” iki halk arasındaki dostluğun geliştirilmesine değil, emperyalist rekabetlerin keskinleştiği ve halkların aleyhine “düzenlemelerin” dayatıldığı bir dönemde NATO’nun Güneydoğu Kanadı’nın güçlendirilmesine yöneliktir; Yunan hükümeti de bu düzenlemeleri her şekilde desteklemektedir. Nitekim Kiryakos Miçotakis’in, Türkiye’nin Suriye’de fiilen işgal gücü rolü oynadığı halde, Suriye’nin “yeniden inşası” için Türkiye ile işbirliğine atıfta bulunması da bunun tipik bir örneğidir.
Bu “düzenlemeler” çerçevesinde, Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği damgasını taşıyan süreçte, hükümetin Türk hükümetiyle “aracısız ilişkiler” kurmaya çalıştığı iddiası samimiyetsizdir. Aksine, enerji ve diğer büyük şirketlerin çıkarına olacak şekilde Ege Denizi ve Doğu Akdeniz’de ortak kaynak kullanımının (ortak işletmenin) zemini hazırlanmaktadır.
Son olarak, Kiryakos Miçotakis’in göç konusunda Yunanistan–Türkiye işbirliğiyle övünmesi provokatiftir; çünkü bu açıklama, Sakız Adası’nda mülteci ve göçmenlere yönelik suç niteliğindeki eylemden yalnızca birkaç gün sonra yapılmıştır ve söz konusu suç, tam da AB politikasına dayanan bu “işbirliğinin” sonucudur.
ATİNA 11/02/2026 KKE MK BASIN BÜROSU